Yine dertlendim felan herhalde uyuyamıyorum. Niteküm bugünün gelceğide belliydi son 3 gündür kendimi döve döve uyutuyorum. En son dün gece sıkıldım savaşmaktan nerdeyse her büyük jedi yada samurayın yaptığını yaptım. Diplomasiyi denedim. Hadi playstation oynıyalım uyumıyalım olur mu? Ne yazık ki küçükken anne baba dediğiniz o otorite ilerleyen yaşlarda üst kimlik felan gibi saçma salak isimler alıyor. Aldığım cevap basitti yat uyu yoksa tokat geliyor. Korktum, pıstım uyudum... Ama bugece zafer benim ne tür tehditler gelirse gelsin uykum yok napim yeaaa diye fıratımsı bi ağlamayla karşılık veriyorum. Sonuç olarak da çok sıkılıyorum ve bloga yazı yazıyorum. Evet efenim bu bi sıkıntı yazısı. Yazmayı sıkmak için bırakıp sıkılınca yine yazıyorum. Tırtımsı döngü.
Evet dert keder, üstüne binen uyuyamama ve son tahtalarım kırılıyor. Yazık son zamanlarda kısmen dengeliydimde. Yalnız o değilde ben deliyim, hayattan nefret ediyorum, agresifim, çok zekiyim o yüzden hiperaktifim(über durumlarda otistikim) triplerine girmeyi çok istiyorum bu aralar. Sanırsam kendimi intihar ediceme bağlamak en kolayı nihayetinde her 10 liseliden 8inin yaptığını ortaya çıkardı isviçreli bilim adamları. Zor olamaz. Yinede nirvana dinlemek için 10 yaş büyük olmam bu tribi önliycek gibi duruyor. O da yetmezmiş gibi firewater diye indie rock yaptığı söylenen(ve ben hala morrisseyin sexuala koyulan ön eklerin yanlışlığını savunduğu gibi temel müzik türlerinin başına koyulan eklerin gerzekliğini savunurum. Belkide kafam hala tam basamadığındandır bilemiyore) bi grubu keşfettim ki, kendilerinin songs we should have written diye bi albümleri var. Bu özgüven karşısında bi kendimden utandım giremem hayat kötü triplerine.Bi de böyle çok bilinen bişeyi ilk kez duyup sevmek ve onu keşfettim sahiplenmeside çok mükemmel bişey.
İşte böyle benden, sizleri sormalı efenim...